Gratulacje 

Co do mnie, to zdecydowanie nie. Nie będę rozmnażać żółwi, bo nawet dla tych, które są, trudno znaleźć dobre warunki. Byłoby fajnie obserwować rozwijające się maleństwa, ale żółwie są wyjątkowo długowieczne. Wielu właścicieli po kilku latach ma dość ich hodowli, a wtedy biedne zwierzęta trafiają na łąki, do parku czy na ulicę.

Trzeba przyznać, że temat wyjątkowo ciekawy.
Nie oszukujmy się, pewnie każdy z nas chciałby uczestniczy w takiej chwili ale faktycznie jest kilka spraw o których należałoby pomyśleć wcześniej.

Z drugiej strony nie jest to łatwe, wymaga wielu przygotowań i pracy. Choć zdarza się i z przypadku.

Sama się zastanawiam jak to będzie u mnie, w końcu to parka, choć może się okazać że zapachowo sobie nie podejdą i część dylematów odpadnie. Docelowo żółwie mają żyć razem, ale obydwa chorowitki więc i szanse w sumie równe zeru. Z drugiej strony chora i niezdolna samica potrafi skutecznie popędzić namolnego samca
W przypadku jak już obydwa ozdrowieją to myślę, że dopóki nie będzie możliwości że maluchy zostaną w domu będą rozdzielane w sezonie na jaja.

Może to głupie, ale tak się ostatnio zastanawiałam jak to jest z rozmnażaniem u żółwi w przypadku, że tak to nazwę, bliskiego pokrewieństwa? Bo póki co małe to problemy nie ma, ale co potem?

Zastanawiam się co po ewentualnym wykluciu. Czy maluchy muszą być separowane od rodziców w okresie godowym.
W naturze nikt ich nie pilnuje a i ponoć po zapachu rozpoznają odpowiedniego partnera do rozrodu.